16 mayıs 2014 9.40
Epey zamandır bu kadar mutlu olduğum bir haber almamıştım. Duyduğumda ayaklarım yerden kesildi sanki. Varlığını bilmek güzel birde kucağıma almak daha başka bir güzelmiş. (o bambaşka duyguyu daha uzun bir yazı ile gündeme getireceğim :))O günü hatırlıyorum da ananen, deden, babaannen, halan, teyzelerin hepsi tek tek çok mutlu oldular. (Nurcan teyzenle deli gibi sarıldık)Babana söylediğimde şaşkınlıktan baka kaldı, saçma sapan sorular sordu. Öyle ki vereceği tepkiyi sana göstermek için söylediğim anı videoya aldım. Büyüdüğünde seyredeceğiz güzel gözlüm. Kız olmana ayrıca sevindi ona düşkün olacağını düşününce göğsü kabardı. Bir sonraki gün babanla, senin fındık kadar büyük olan resimlerine bakar olduk. sonrası internetten araştırmalar tabi. 1. ayda ne kadar gelişir, hangi organları oluşur, nasıl beslensem sana daha yararlı olur diye araştırmaya başlar oldum.5. aya kadar çok fazla bir şey hissedemedim.5, ay itibari ile artık hareketlerini tam olarak hissetmeye başlamıştım. Hep sana göstermek için çok çok video çektim. Tekmelerin, dönmelerin hepsi çok güzel duygulardı. Çok fazla midem bulanmadı canım öyle aman aman bir şey çekmedi. (baban bu konuda çok rahattı) son zamanlarda artık ağırlığından dolayı ayaklarımın altı ağrımaya başladı. İşe gidip gelirken sorun yaşamaya başlayınca işe ara verip seninle baş başa kalmaya karar verdim. 1 ay seni öyle bekledim. Son kontroller sıklaştı sürekli doktora gidip geliyorduk seninle ilgili bir sorun var mı yok mu diye. Çok şükür ufak şeyler olsa da kalcı bir şey olmadı. Ve sonunda beklenen gün gelmiş oldu. 15.01.2015 perşembe 13,40ta dünyama hoş geldin bebeğim....

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder